آیا پرینت سه بعدی می‌تواند مشکلات زنجیره تأمین را حل کند؟
چند سال اخیر خیلی از شرکت‌ها توی دنیا با مشکلات زنجیره تأمین دست‌وپنجه نرم کردن. از زمانی که کرونا اومد، این مشکلات برای کسب‌وکارهای کوچیک و بزرگ پررنگ‌تر شد. از یه طرف تقاضای مشتریا زیاد شد، از طرف دیگه کمبود کانتینر حمل‌ونقل، کارگرای بندر و راننده‌های کامیون، باعث قفل شدن بنادر شد. کشتی‌ها روزها یا حتی هفته‌ها پشت دریا منتظر بودن تا نوبتشون برسه. اواخر ۲۰۲۱ و اوایل ۲۰۲۲، کشتی‌ها به‌طور میانگین هفت روز تو بنادر آمریکا گیر می‌کردن.
این مشکلات روی تولید هم اثر گذاشت. مثلا، پاییز ۲۰۲۱، زمان تحویل مواد اولیه به طولانی‌ترین حالت خودش رسید. خیلی از صنعت‌ها، مثل تولید چیپ‌ست، باید ۱۸ ماه صبر کنن تا تجهیزات لازم مثل ماژول‌های الکترونیکی، لنز، و پمپ‌ها به دستشون برسه.
آیا پرینت سه بعدی می‌تواند مشکلات زنجیره تأمین را حل کند؟
اینجاست که پرینت سه بعدی میتونه یه نفس راحت به زنجیره تأمین بده. این روش میتونه تولید با حجم کم، کنترل کیفیت بهتر و کاهش هزینه مواد رو راحت‌تر کنه و به‌جای روش‌های سنتی یه گزینه مطمئن‌تر تو شرایط بحرانی باشه.
چرا پرینت سه بعدی؟
پرینت سه بعدی به جای روش‌های سنتی که با برش و حذف مواد یه قطعه می‌سازن، لایه‌به‌لایه مواد رو روی هم می‌ذاره تا قطعه شکل بگیره. این روش خیلی دقیق و دیجیتالیزه‌ست، و نیاز به ابزارای خاص مثل قالب یا ابزار برش نداره.
مزیت‌های این روش نسبت به تولید سنتی ایناست:
زمان تحویل سریع‌تر
پرینت سه بعدی باعث می‌شه طراحی و نمونه‌سازی سریع‌تر انجام بشه، که این یعنی محصول زودتر وارد بازار می‌شه. چون نیاز به ابزار خاص نداره، می‌تونی قطعات آماده‌سازی‌شده رو ظرف چند ساعت یا چند روز تولید کنی. این در حالیه که تو روش‌های سنتی، مثل قالب‌گیری تزریقی، ممکنه هفته‌ها یا حتی ماه‌ها زمان صرف طراحی و ساخت ابزار موردنیاز بشه. با پرینت سه بعدی وقتی طراحی نهایی شد و دستگاه آماده بود، تولید میتونه بلافاصله شروع بشه. این مقاله رو مطالعه کن: پرینت سه بعدی یا قالب گیری تزریقی؟
انعطاف‌پذیری و چابکی بیشتر
پرینترهای سه بعدی به شرکت‌ها این امکان رو می‌دن که هر وقت خواستن قطعات مورد نیازشون رو تولید کنن، اونم خیلی راحت و سریع. با این تکنولوژی، شرکت‌ها می‌تونن محصولات سفارشی رو با هزینه کم تولید کنن و به‌راحتی حجم تولید رو بر اساس نیاز مشتری تغییر بدن؛ چه بخوان تولید رو بالا ببرن، چه پایین.
مثلا تو روش‌های سنتی مثل تزریق پلاستیک، اگه بعد از عرضه محصول نیاز به تغییر طراحی باشه، باید هفته‌ها یا ماه‌ها منتظر موند تا ابزار جدید ساخته بشه. اما با پرینت سه بعدی، چون دیگه نیازی به ابزار خاص نیست، می‌شه به‌سرعت مسیر تولید رو عوض کرد. یه نمونه خوبش اوایل دوران کرونا بود که شرکت HP بیش از ۲.۳ میلیون قطعه پزشکی مثل سواب بینی، تجهیزات محافظتی و قطعات ونتیلاتور تولید کرد. اگه می‌خواستن اینا رو با روش تزریق پلاستیک بسازن، طراحی و ساخت قالب کلی طول می‌کشید. این مقاله هم میتونه اطلاعات خوبی منتقل کنه: ۵ دلیل استفاده از پرینتر سه بعدی FDM برای نمونه سازی سریع
تولید غیرمتمرکز
یکی دیگه از مزیت‌های پرینت سه بعدی، امکان تولید غیرمتمرکز هست. به جای اینکه کالاها رو تو یه محل مشخص تولید کنن و بعد به جاهای دیگه دنیا بفرستن، می‌تونن نزدیک محل مصرف تولید کنن. این روش نه‌تنها زنجیره تأمین رو کوتاه‌تر می‌کنه و گره‌های احتمالی رو از بین می‌بره، بلکه باعث می‌شه محصول سریع‌تر به دست مصرف‌کننده برسه.
تو سال ۲۰۲۱، ۵۲٪ از شرکت‌ها به فکر تولید محلی بودن. با استفاده از تکنولوژی پرینت سه بعدی و سیستم تولید غیرمتمرکز، شرکت‌ها می‌تونن سریع‌تر محصول به مشتری برسونن، هزینه حمل‌ونقل رو کم کنن، و انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از حمل‌ونقل رو کاهش بدن.
کاهش هزینه‌های انبارداری
پرینترهای سه بعدی این امکان رو فراهم می‌کنن که هر وقت نیاز بود، محصول تولید بشه. یعنی به‌جای اینکه انباری پر از قطعه و محصول آماده داشته باشین، می‌تونین دقیقاً به تعداد نیاز تولید کنین و مستقیم برای مشتری بفرستین.
با این روش، به جای اجاره یا خرید انبار، می‌تونین یه موجودی دیجیتالی داشته باشین و هر وقت سفارش ثبت شد، قطعه رو تولید کنین. حالا که ظرفیت انبارها فقط ۳.۶٪ خالیه و نیاز به انبارداری احتمالاً بیشتر می‌شه، تولید به‌موقع و استفاده از انبار دیجیتال به جای ذخیره فیزیکی میتونه کلی از هزینه‌ها رو کم کنه.
آیا پرینت سه بعدی میتونه از اختلالات آینده تو زنجیره تأمین جلوگیری کنه؟
خیلی از شرکت‌ها می‌دونن که باید برای جلوگیری از مشکلات آینده تو زنجیره تأمین یه فکری بکنن، ولی انتخاب راه‌حل درست همیشه آسون نیست. بیشتر شرکت‌ها فقط روی اقدامات کوتاه‌مدت تمرکز دارن. طبق یه نظرسنجی که از ۳۰۰۰ مدیر اجرایی انجام شده، کمتر از نصفشون اقدامات اساسی برای رفع مشکلات زنجیره تأمین تو بلندمدت انجام دادن.
اضافه کردن پرینت سه بعدی به چرخه تولید میتونه به شرکت‌ها کمک کنه که این اختلالات رو کم کنن یا حتی از بین ببرن. این روش تولید غیرمتمرکز رو ممکن می‌کنه، زنجیره تأمین رو ساده‌تر می‌کنه و انعطاف و چابکی بیشتری به شرکت‌ها می‌ده.
مثلا شرکت‌ها می‌تونن کالاها رو نزدیک‌تر به مقصد نهایی تولید کنن و از گره‌های زنجیره تأمین مثل ازدحام بندرها جلوگیری کنن. همچنین با پرینت سه بعدی، می‌شه دقیقاً به اندازه نیاز تولید کرد، بدون اینکه نیاز به ارسال اضافه به انبارها و بعد توزیع باشه. این یعنی هم هزینه کمتر و هم مدیریت بهتر.
ریسک‌های جایگزینی زنجیره تأمین سنتی با پرینت سه بعدی
اگر بخوای زنجیره تأمین سنتی رو با یه زنجیره تأمین مبتنی بر تولید افزایشی (Additive Manufacturing) مثل پرینت سه بعدی عوض کنی، باید بدونی که با یه سری ریسک روبه‌رو می‌شی. با اینکه پرینت سه بعدی کلی مزایا داره و بازار جهانی‌ش توی سال ۲۰۲۰ حدود ۱۲.۶ میلیارد دلار بوده و همچنان داره رشد می‌کنه، اما تغییر از روش‌های قدیمی مثل تزریق پلاستیک یا CNC به این روش‌های جدید، مخصوصاً برای کسایی که سال‌ها توی اون صنعت‌ها کار کردن، ممکنه سخت باشه.
چالش‌هایی که توی پرینت سه بعدی ممکنه پیش بیاد شامل تاب برداشتن، ترک خوردن، نچسبیدن لایه‌ها به هم یا خراب شدن قطعه‌هاست. البته پیشرفت‌های فنی توی تجهیزات و مواد باعث شده این مشکلات کمتر و کنترل‌شده‌تر بشن. مثلاً توی مدل‌سازی رسوبی (FDM)، مشکلاتی مثل جابه‌جایی لایه‌ها، نخ‌کشی، کم بودن اکستروژن یا زیاد بودن اکستروژن پیش میاد، ولی مهندسای حرفه‌ای مدام دارن راهکارهای جدید پیدا می‌کنن تا کیفیت قطعه‌ها رو بهتر کنن. همین پیشرفت‌ها توی تکنولوژی‌های دیگه مثل SLA و SLS هم هست.
اما برای اینکه از این پیشرفت‌ها درست استفاده کنی، باید با یه تیم ماهر کار کنی. مثلاً اگه با 3d پارسی همکاری کنی، مهندسین ما می‌تونن طرح‌تو بررسی و بهینه کنن، تا بدون قربانی کردن کیفیت، قطعات رو سریع و به‌صرفه تولید کنی.
اگه دوست داری زنجیره تأمینتو ارتقا بدی، تولیدتو سریع‌تر کنی و هزینه‌ها رو کم کنی، می‌تونی با کارشناس ما 02191035753 تماس بگیری.
