قیمت گذاری خدمات پرینت سه بعدی؛ فرمول محاسبه هزینه و سود
قیمت خدمات پرینت سه بعدی چگونه محاسبه می شود؟
برای قیمت گذاری خدمات پرینت سه بعدی، قیمت هر سفارش را نباید فقط از وزن فیلامنت یا تعداد ساعت چاپ به دست آورد. مدل قابل اتکاتر این است:
قیمت فروش = هزینه مواد + هزینه زمان دستگاه + هزینه کار انسانی + هزینه های مصرفی و پس پردازش + سهم سربار + هزینه مورد انتظار چاپ ناموفق + سود
اگر هزینه واقعی سفارش را به دست آورده اید و می خواهید بر اساس یک حاشیه سود هدف قیمت فروش را محاسبه کنید، فرمول دقیق تر این است:
قیمت فروش = هزینه واقعی سفارش ÷ (۱ – حاشیه سود هدف)
هزینه ارسال، مالیات یا خدمات جانبی نیز در صورت وجود بهتر است به شکل شفاف و جداگانه مشخص شوند.
این تفکیک فقط یک مدل نظری نیست. ابزار محاسبه هزینه Prusa نیز مواد، برق، نیروی کار و هزینه دستگاه و نگهداری را جدا می کند و Formlabs هم برای محاسبه هزینه هر قطعه، مالکیت تجهیزات، مواد و نیروی کار را از اجزای اصلی هزینه در نظر می گیرد.
بنابراین اگر امروز قیمت را صرفا با فرمول «وزن قطعه × قیمت هر گرم» تعیین می کنید، احتمال زیادی وجود دارد که بخشی از هزینه واقعی کارگاه را اصلا نبینید.
اگر هنوز در مرحله ساخت مدل کسب و کار هستید، ابتدا راهنمای راه اندازی کسب و کار پرینت سه بعدی را بخوانید. مقاله حاضر مشخصا روی محاسبه هزینه، نرخ گذاری و سود هر سفارش تمرکز دارد.
چرا قیمت گذاری فقط بر اساس وزن قطعه اشتباه است؟
دو قطعه ممکن است تقریبا به یک اندازه ماده مصرف کنند، اما هزینه تولید یکسانی نداشته باشند.
یک مدل می تواند هندسه ساده ای داشته باشد و بدون ساپورت چاپ شود، در حالی که مدل دیگر با همان وزن به زمان چاپ بیشتر، ساپورت، بررسی فایل، تنظیم جهت چاپ و تمیزکاری طولانی تر نیاز داشته باشد.
در سفارش های کوچک نیز ممکن است قیمت خود ماده سهم کمی از کار واقعی باشد. بررسی فایل، آماده سازی اسلایسر، راه اندازی دستگاه، جدا کردن قطعه، کنترل کیفیت و هماهنگی سفارش همچنان زمان می گیرند.
از طرف دیگر، یک چاپ طولانی دستگاه را برای ساعت های بیشتری اشغال می کند. حتی اگر اپراتور تمام مدت کنار دستگاه نباشد، ظرفیت تولیدی که می توانست برای سفارش دیگری استفاده شود در اختیار همان پروژه قرار گرفته است.
پس وزن ماده یکی از ورودی های قیمت است، نه خود قیمت.
هزینه مواد را از مصرف واقعی محاسبه کنید
اولین جزء هزینه، متریال مصرفی است.
برای فیلامنت می توان از این فرمول استفاده کرد:
هزینه ماده = وزن مصرفی ÷ وزن رول × قیمت خرید واقعی رول
برای مثال اگر اسلایسر وزن مورد نیاز را نشان می دهد، همان مقدار باید مبنای محاسبه قرار گیرد؛ اما فقط وزن خود مدل را نبینید. بسته به پروژه ممکن است موارد زیر نیز ماده مصرف کنند:
- ساپورت
- Brim یا Raft
- Purge و خطوط اولیه
- تست های لازم برای سفارش
- قطعات ناموفق
- ضایعات قابل اجتناب نبودن در فرایند تولید
قیمت خرید متریال نیز باید بر اساس هزینه واقعی تامین آن به روز شود. استفاده از قیمت یک رول قدیمی در زمانی که هزینه جایگزینی آن تغییر کرده است، می تواند قیمت گذاری شما را به تدریج از واقعیت دور کند.
برای بررسی محصولات و قیمت روز مواد، صفحه فیلامنت پرینتر سه بعدی مرجع تجاری مرتبط در سایت است.
نکته مهم دیگر این است که متریال های مختلف را با یک نرخ ثابت قیمت گذاری نکنید. علاوه بر تفاوت قیمت خرید، برخی مواد ممکن است آماده سازی، خشک نگه داشتن، تنظیمات یا کنترل فرایند بیشتری نیاز داشته باشند.
هزینه زمان دستگاه را به نرخ ساعتی تبدیل کنید
یکی از هزینه هایی که در قیمت گذاری مبتدی معمولا نادیده گرفته می شود، هزینه اشغال دستگاه است.
داشتن پرینتر رایگان نیست. سرمایه اولیه، تعمیر، قطعات مصرفی، نگهداری و کاهش ارزش دستگاه در طول زمان باید از محل سفارش ها پوشش داده شوند.
برای ساخت یک نرخ ساعتی ساده می توانید هزینه های مرتبط با دستگاه را در یک دوره مشخص جمع کنید و بر تعداد ساعت های تولید قابل فروش همان دوره تقسیم کنید:
نرخ ساعتی دستگاه = هزینه قابل تخصیص دستگاه در دوره ÷ ساعات چاپ قابل فروش
سپس:
هزینه دستگاه برای سفارش = زمان چاپ × نرخ ساعتی دستگاه
در هزینه قابل تخصیص دستگاه می توان موارد مرتبطی مانند استهلاک اقتصادی دستگاه، تعمیر و نگهداری و برخی مصرفی های مستقیم آن را در نظر گرفت.
نکته مهم این است که مخرج کسر را با «ساعات نظری» اشتباه نگیرید. یک دستگاه ممکن است از نظر فیزیکی امکان کار شبانه روزی داشته باشد، اما در عمل بخشی از زمان برای آماده سازی، تعمیر، نبود سفارش یا توقف میان پروژه ها استفاده نشود.
هرچه استفاده واقعی از تجهیزات بیشتر شود، هزینه مالکیت دستگاه می تواند بین تعداد بیشتری قطعه یا ساعت تولید تقسیم شود؛ این رابطه در مدل های هزینه تجهیزات Formlabs نیز دیده می شود.
برای تخمین سرمایه مورد نیاز دستگاه نیز به جای ثبت یک عدد ثابت در فرمول، قیمت جاری را از صفحه پرینتر سه بعدی بررسی کنید.
هزینه تعمیرات را هم صفر فرض نکنید. مطالعه راهنمای نگهداری و سرویس پرینتر سه بعدی کمک می کند هزینه هایی را که در طول عمر دستگاه ایجاد می شوند بهتر در مدل مالی ببینید.
زمان اپراتور را از زمان چاپ جدا کنید
یک چاپ ۱۲ ساعته لزوما به معنی ۱۲ ساعت کار اپراتور نیست، اما به معنی صفر ساعت کار انسانی هم نیست.
زمان انسانی هر سفارش را جداگانه ثبت کنید. این زمان می تواند شامل موارد زیر باشد:
- دریافت و بررسی فایل
- کنترل ابعاد و مقیاس
- آماده سازی فایل در اسلایسر
- انتخاب جهت چاپ
- تنظیم ساپورت
- آماده سازی دستگاه
- تعویض متریال
- جدا کردن قطعه
- حذف ساپورت
- پرداخت یا تمیزکاری
- کنترل کیفیت
- بسته بندی
- آماده سازی سفارش برای تحویل
اگر برای یک فایل نیاز به چند بار بررسی و اصلاح تنظیمات وجود دارد، این زمان نیز بخشی از هزینه واقعی پروژه است.
برای سفارش های تکراری، ممکن است زمان آماده سازی هر قطعه کاهش پیدا کند. همین تفاوت یکی از دلایلی است که قیمت یک نمونه اولیه و قیمت هر قطعه در یک سفارش تکرارشونده الزاما یکسان نیست.
برای درک بهتر مرحله آماده سازی فایل می توانید راهنمای اسلایسر در پرینت سه بعدی را نیز ببینید.
هزینه طراحی را با هزینه چاپ مخلوط نکنید
یکی از اشتباهات رایج این است که طراحی، تعمیر فایل و چاپ همگی در یک قیمت مبهم قرار بگیرند.
بهتر است سفارش ها را حداقل از این نظر تفکیک کنید:
فایل آماده چاپ: فایل سالم است و فقط بررسی و آماده سازی معمول چاپ نیاز دارد.
فایل نیازمند اصلاح: مدل به تعمیر مش، تغییر ضخامت، اصلاح مقیاس، تغییر هندسه یا آماده سازی خاص نیاز دارد.
طراحی از صفر: مشتری فقط نقشه، اندازه، تصویر، نمونه فیزیکی یا توضیح نیاز خود را در اختیار شما گذاشته است.
این سه وضعیت زمان و ارزش یکسانی ندارند.
تفکیک هزینه طراحی علاوه بر شفافیت برای مشتری، باعث می شود متوجه شوید سود شما از بخش چاپ است یا از زمانی که صرف طراحی و مهندسی فایل می کنید.
اگر بخشی از خدمات شما طراحی مدل است، بخش آموزش طراحی سه بعدی مطالب مرتبط با آماده سازی مدل را پوشش می دهد.
ریسک چاپ ناموفق را با داده واقعی محاسبه کنید
چاپ ناموفق فقط هدر رفتن فیلامنت نیست. زمان دستگاه نیز مصرف شده و ممکن است اپراتور مجبور شود دوباره سفارش را آماده کند.
اما راه حل حرفه ای این نیست که یک درصد تصادفی به تمام پروژه ها اضافه کنید.
از سفارش های خود داده جمع کنید.
برای مثال چاپ های مشابه را بر اساس دستگاه، متریال، طول چاپ یا نوع هندسه دسته بندی کنید و ببینید چند درصد آنها در اولین تلاش قابل تحویل بوده اند.
اگر نرخ موفقیت یک گروه را با Y نشان دهیم، می توان هزینه مورد انتظار یک خروجی موفق را تقریبا این طور دید:
هزینه مورد انتظار قطعه موفق = هزینه یک تلاش ÷ Y
به این ترتیب پروژه ای که سابقه چاپ پایدار دارد با پروژه ای که ریسک چاپ مجدد بالاتری دارد یکسان قیمت گذاری نمی شود.
ریسک می تواند در پروژه هایی با چاپ بسیار طولانی، هندسه دشوار، ساپورت حساس، متریال جدید، قطعات بسیار بلند یا فایل آزمایش نشده متفاوت باشد.
این مدل زمانی دقیق تر می شود که به جای حدس، آمار واقعی کارگاه خودتان را ثبت کنید.
سربار را فراموش نکنید
حتی اگر ماده، دستگاه و دستمزد را دقیق حساب کنید، هنوز ممکن است همه هزینه های کسب و کار وارد قیمت نشده باشند.
سربار می تواند شامل مواردی مثل این باشد:
- فضای کار
- نرم افزار و سرویس های مورد استفاده
- ابزارهای عمومی
- بسته بندی عمومی
- هزینه های اداری
- حسابداری
- اینترنت و ارتباطات
- هزینه جذب مشتری
- زمانی که صرف استعلام هایی می شود که به سفارش تبدیل نمی شوند
لازم نیست هر قلم را به شکل جداگانه روی پیش فاکتور مشتری نمایش دهید، اما باید در مدل داخلی کسب و کار دیده شود.
یک روش این است که سربار دوره را بر ساعت های قابل فروش یا تعداد سفارش ها تخصیص دهید. مهم تر از انتخاب روش، ثبات در روش محاسبه و جلوگیری از دوباره شماری یک هزینه است.
تفاوت حاشیه سود و Markup را جدی بگیرید
Markup و Margin یک مفهوم نیستند.
اگر هزینه واقعی سفارش C باشد و بخواهید Markup مشخصی اضافه کنید:
قیمت = C × (۱ + Markup)
اما اگر هدف شما رسیدن به یک حاشیه سود مشخص از مبلغ فروش باشد:
قیمت = C ÷ (۱ – Margin)
این دو فرمول نتیجه یکسانی نمی دهند.
به همین دلیل قبل از ساخت فایل اکسل یا ماشین حساب قیمت گذاری مشخص کنید درصدی که وارد می کنید «افزایش روی هزینه» است یا «حاشیه سود از فروش».
هیچ درصد سود واحدی برای تمام کارگاه ها و تمام پروژه ها وجود ندارد. مقدار مناسب به ظرفیت، بازار، ریسک، نوع مشتری، هزینه سرمایه و ارزش کاری که ارائه می دهید وابسته است.
حداقل مبلغ سفارش چرا اهمیت دارد؟
یک سفارش کوچک ممکن است فقط چند گرم ماده مصرف کند، اما همان سفارش همچنان نیازمند بررسی فایل، تنظیم اسلایسر، آماده سازی دستگاه، کنترل خروجی و تحویل است.
اگر فقط ماده و زمان چاپ را قیمت گذاری کنید، سفارش های کوچک می توانند حجم زیادی از زمان عملیاتی را بدون پوشش مالی مصرف کنند.
برای حل این مشکل می توانید یک حداقل مبلغ سفارش تعریف کنید.
این مبلغ نباید از روی قیمت رقبا کپی شود. آن را از هزینه های ثابت شروع هر سفارش، زمان انسانی لازم، حداقل اشغال منطقی دستگاه و حاشیه سود مورد نظر خود استخراج کنید.
اگر قیمت محاسبه شده سفارش از این حد کمتر باشد، حداقل سفارش اعمال می شود.
قیمت سفارش فوری را چگونه تعیین کنیم؟
«فوری بودن» نباید صرفا یک برچسب برای گران تر کردن کار باشد.
هزینه فوریت زمانی منطقی است که واقعا برای کسب و کار هزینه ایجاد کند؛ برای مثال:
- مجبور شوید صف چاپ را جابه جا کنید.
- بخشی از ظرفیت برنامه ریزی شده را کنار بگذارید.
- خارج از برنامه معمول کار کنید.
- زمان بیشتری برای نظارت یا کنترل سفارش صرف شود.
اگر سفارش بدون هیچ تغییر در ظرفیت و برنامه عادی قابل انجام است، منطقی است که دلیل هزینه اضافی را دوباره بررسی کنید.
برای تیراژ بالا تخفیف ثابت ندهید
افزایش تعداد قطعه همیشه به یک اندازه هزینه هر واحد را کاهش نمی دهد.
بخشی از هزینه ها ممکن است با افزایش تیراژ سرشکن شوند؛ مثلا:
- زمان بررسی اولیه فایل
- تنظیمات اولیه اسلایسر
- آماده سازی اولیه دستگاه
- بخشی از بسته بندی یا هماهنگی سفارش
اما هزینه متریال و زمان اشغال دستگاه همچنان با تعداد قطعات افزایش پیدا می کنند.
بنابراین به جای این که برای هر سفارش مثلا یک درصد ثابت تخفیف تیراژ تعیین کنید، ابتدا هزینه واقعی هر قطعه را در همان تیراژ دوباره محاسبه کنید.
اگر چیدمان چند قطعه روی میز، تولید پشت سر هم یا فرایند پس پردازش باعث کاهش واقعی هزینه هر واحد شد، بخشی از این صرفه جویی می تواند به مشتری منتقل شود.
تخفیف تیراژی باید نتیجه کاهش هزینه باشد، نه جایگزین محاسبه هزینه.
یک الگوی عملی برای قیمت گذاری هر سفارش
برای هر پروژه می توانید یک فرم ثابت داشته باشید:
| جزء قیمت | داده مورد نیاز | روش محاسبه |
|---|---|---|
| مواد | نوع ماده، وزن مصرفی، هزینه خرید | هزینه ماده مصرف شده و ضایعات مرتبط |
| زمان دستگاه | زمان تخمینی چاپ | زمان چاپ × نرخ ساعتی دستگاه |
| کار اپراتور | زمان واقعی کار انسانی | زمان × نرخ نیروی کار |
| طراحی و اصلاح فایل | میزان کار طراحی | جداگانه بر اساس زمان یا دامنه کار |
| پس پردازش | زمان و مصرفی ها | نیروی کار + مواد مصرفی |
| ریسک چاپ مجدد | سابقه موفقیت پروژه های مشابه | بر اساس نرخ موفقیت واقعی |
| سربار | هزینه دوره | سهم تخصیص یافته به سفارش |
| بسته بندی و ارسال | روش تحویل | هزینه واقعی در صورت وجود |
| سود | حاشیه سود هدف | اعمال پس از تعیین هزینه واقعی |
بعد از تکمیل جدول:
هزینه واقعی سفارش = مجموع هزینه های قبل از سود
و سپس:
قیمت فروش = هزینه واقعی سفارش ÷ (۱ – حاشیه سود هدف)
اگر از Markup استفاده می کنید، فرمول مربوط به Markup را جایگزین کنید و این دو روش را با هم مخلوط نکنید.
پیش از اعلام قیمت، فایل را واقعا بررسی کنید
قیمت دادن فقط از روی تصویر مدل یا توضیح کوتاه مشتری می تواند باعث خطا شود.
قبل از قیمت نهایی مشخص کنید:
- فایل نهایی کدام است؟
- ابعاد واقعی قطعه چیست؟
- چه متریالی لازم است؟
- کیفیت سطح و ارتفاع لایه مورد انتظار چیست؟
- آیا ساپورت نیاز است؟
- چه مقدار Infill یا ساختار داخلی لازم است؟
- آیا جهت چاپ محدودیت عملکردی دارد؟
- پس پردازش در محدوده سفارش هست یا خیر؟
- چند قطعه باید تحویل شود؟
- آیا فایل به اصلاح یا طراحی نیاز دارد؟
- زمان تحویل مورد انتظار چیست؟
- بسته بندی و ارسال بر عهده کدام طرف است؟
بدون پاسخ این سوال ها، یک قیمت اولیه باید به عنوان «برآورد» شناخته شود، نه تعهد قطعی.
مدت اعتبار قیمت را مشخص کنید
هزینه مواد و سایر ورودی های کسب و کار ممکن است تغییر کنند. به همین دلیل بهتر است قیمت پیشنهادی یا پیش فاکتور شما مدت اعتبار مشخصی داشته باشد.
این موضوع به خصوص برای پروژه هایی اهمیت دارد که مشتری ممکن است مدت زیادی پس از دریافت استعلام برای ثبت سفارش مراجعه کند.
همچنین مشخص کنید تغییر فایل، تغییر تعداد، تغییر متریال یا تغییر کیفیت درخواستی می تواند نیازمند محاسبه مجدد قیمت باشد.
قیمت خدمات را با قیمت خرید دستگاه اشتباه نگیرید
مشتری ممکن است بپرسد چرا قیمت یک قطعه چند برابر ارزش فیلامنت مصرف شده است. پاسخ این است که مشتری فقط ماده خام نمی خرد؛ او خروجی یک فرایند تولید را دریافت می کند.
در سمت کسب و کار نیز باید همین تفکیک را حفظ کنید.
قیمت دستگاه سرمایه اولیه است، اما در قیمت هر سفارش فقط سهم منطقی هزینه مالکیت و استفاده از آن دستگاه وارد می شود.
اگر حجم سفارش های شما در حال افزایش است و ظرفیت فعلی دیگر کافی نیست، آن زمان مقایسه هزینه برون سپاری، اضافه کردن دستگاه یا تغییر ظرفیت تولید معنا پیدا می کند. قیمت و گزینه های دستگاه را می توانید در دسته پرینتر سه بعدی بررسی کنید.
از قیمت رقبا برای کنترل بازار استفاده کنید، نه برای ساخت هزینه
دیدن قیمت رقبا می تواند برای بررسی جایگاه شما مفید باشد، اما نباید جای محاسبه هزینه داخلی را بگیرد.
شما نمی دانید رقیب:
- چه دستگاهی دارد.
- متریال را با چه قیمتی تامین می کند.
- هزینه نیروی انسانی او چقدر است.
- چه کیفیتی تحویل می دهد.
- چه خدماتی را در قیمت گنجانده است.
- چه ظرفیت بلااستفاده ای دارد.
- آیا اصلا قیمت فعلی او سودآور است یا نه.
ابتدا کف اقتصادی خودتان را محاسبه کنید. سپس قیمت بازار را به عنوان اطلاعات تصمیم گیری بررسی کنید.
اگر قیمت قابل فروش بازار دائما پایین تر از هزینه واقعی شماست، مشکل با تخفیف بیشتر حل نمی شود. باید هزینه، فرایند، بازار هدف یا نوع سفارش هایی را که قبول می کنید بازنگری کنید.
قیمت گذاری را برای هر نوع خدمت جدا کنید
یک کارگاه می تواند چند خدمت متفاوت داشته باشد:
- فقط چاپ فایل آماده
- اصلاح فایل
- طراحی سه بعدی
- نمونه سازی
- تولید تعداد محدود
- حذف ساپورت
- پرداخت سطح
- مونتاژ
- بسته بندی
اگر همه این خدمات زیر یک قیمت مبهم «پرینت سه بعدی» قرار بگیرند، هم مشتری نمی داند برای چه چیزی پول می دهد و هم شما نمی توانید بفهمید کدام بخش واقعا سودآور است.
برای همین طراحی، تولید و خدمات تکمیلی را در سیستم داخلی به صورت جداگانه ثبت کنید؛ حتی اگر در قیمت نهایی بعضی از آنها را به صورت یک بسته ارائه می دهید.
چه زمانی یک سفارش را نباید با قیمت پایین قبول کرد؟
فروش بیشتر همیشه به معنی سود بیشتر نیست.
در پروژه هایی که فایل ناقص است، الزامات فنی روشن نیست، متریال یا روش تولید هنوز آزمایش نشده، زمان تحویل غیرواقعی است یا مشتری انتظار چند مرحله اصلاح بدون محدوده مشخص دارد، ابتدا دامنه کار را روشن کنید.
همچنین اگر سفارش شامل محصولی است که حقوق فایل، مجوز فروش یا مالکیت طرح آن مبهم است، قبل از تولید وضعیت آن را بررسی کنید. برای جزئیات بیشتر، راهنمای قانونی فروش محصولات پرینت سه بعدی نقطه شروع مرتبطی است.
گاهی بهترین تصمیم اقتصادی این است که تا زمان مشخص شدن نیاز، قیمت قطعی ندهید.
اشتباهات رایج در قیمت گذاری خدمات پرینت سه بعدی
قیمت گذاری فقط بر اساس گرم: زمان دستگاه، نیروی انسانی و ریسک را نادیده می گیرد.
قیمت گذاری فقط بر اساس ساعت چاپ: قطعه ای با متریال گران یا پس پردازش سنگین را کم قیمت نشان می دهد.
صفر در نظر گرفتن هزینه دستگاه: باعث می شود هزینه تعمیر و جایگزینی تجهیزات از سود آینده پرداخت شود.
رایگان فرض کردن زمان طراحی: سود چاپ ممکن است صرف ساعت ها اصلاح فایل شود.
اضافه کردن درصد تصادفی برای خرابی: پروژه کم ریسک و پرریسک را یکسان می بیند.
تخفیف ثابت برای تیراژ: ممکن است تخفیف از سود کم شود، نه از صرفه جویی واقعی.
اشتباه گرفتن Markup و Margin: می تواند حاشیه سود واقعی را کمتر از چیزی کند که تصور می کنید.
کپی کردن نرخ رقبا: ساختار هزینه کسب و کار شما را نادیده می گیرد.
نداشتن حداقل سفارش: پروژه های بسیار کوچک می توانند زمان زیادی نسبت به درآمد خود مصرف کنند.
سیستم قیمت گذاری خود را با داده واقعی اصلاح کنید
بهترین ماشین حساب قیمت گذاری، مدلی است که با داده های واقعی کارگاه شما بهتر شود.
بعد از هر سفارش حداقل این موارد را ثبت کنید:
- زمان تخمینی چاپ
- زمان واقعی چاپ
- ماده تخمینی
- ماده مصرف شده
- زمان واقعی اپراتور
- تعداد چاپ مجدد
- علت خرابی
- هزینه تعمیر و نگهداری
- قیمت فروش
- هزینه واقعی
- سود ناخالص سفارش
پس از مدتی می توانید ببینید کدام دسته سفارش بیشترین اختلاف میان برآورد و واقعیت را دارد.
ممکن است متوجه شوید مشکل اصلی شما قیمت فیلامنت نیست، بلکه زمان اصلاح فایل است. یا سفارش های طولانی بیش از چیزی که تصور می کردید ظرفیت دستگاه را اشغال می کنند. شاید هم یک نوع قطعه به علت چاپ مجدد مکرر ظاهرا درآمد بالا ولی سود کمی داشته باشد.
این داده ها به شما اجازه می دهند قیمت گذاری را از یک حدس تجربی به یک سیستم قابل اندازه گیری تبدیل کنید.
اگر خودتان ارائه دهنده خدمت نیستید و هدف شما ثبت پروژه برای چاپ است، صفحه سفارش پرینت سه بعدی مالک نیت سفارش و خدمات چاپ سه بعدی در سایت است.
سوالات متداول
قیمت پرینت سه بعدی را بر اساس وزن حساب کنیم یا زمان؟
هیچ کدام به تنهایی کافی نیست. وزن یا حجم ماده برای هزینه مواد و زمان چاپ برای هزینه اشغال دستگاه استفاده می شود؛ سپس زمان اپراتور، استهلاک و نگهداری، ریسک چاپ مجدد، سربار و سود نیز باید به قیمت اضافه شوند.
آیا هزینه طراحی سه بعدی باید جدا از هزینه چاپ باشد؟
بله، اگر سفارش به طراحی، تعمیر فایل، تغییر ابعاد، اصلاح ضخامت یا آماده سازی مهندسی نیاز دارد، این کار بهتر است به عنوان خدمت جداگانه قیمت گذاری شود. فایل آماده چاپ و طراحی از صفر ارزش و زمان یکسانی ندارند.
چطور هزینه چاپ ناموفق را وارد قیمت کنیم؟
به جای افزودن درصد ثابت برای همه سفارش ها، نرخ موفقیت واقعی پروژه های مشابه را ثبت کنید. هرچه احتمال چاپ مجدد بیشتر باشد، هزینه مورد انتظار هر قطعه موفق نیز بالاتر می رود و باید در مدل قیمت گذاری منعکس شود.
برای سفارش تیراژی چقدر تخفیف بدهیم؟
درصد ثابت و عمومی منطقی نیست. تخفیف زمانی موجه است که تیراژ واقعا هزینه هر قطعه را کم کند؛ مثلا زمان آماده سازی بین قطعات سرشکن شود، چیدمان بهتری روی میز ایجاد شود یا کار پس پردازش کارآمدتر شود.
آیا تعیین حداقل مبلغ سفارش ضروری است؟
برای بسیاری از کارگاه ها مفید است، چون سفارش کوچک هم زمان بررسی فایل، آماده سازی، راه اندازی دستگاه، کنترل کیفیت و تحویل دارد. حداقل مبلغ باید از هزینه واقعی این کارهای ثابت و حاشیه سود هدف شما به دست بیاید، نه از یک عدد کپی شده از بازار.
یه نکته ای که تو قیمت گذاری خیلی مهمه و خودم اوایل رعایت نمیکردم زمان آماده سازی فایله. طرف یه قطعه کوچیک میفرسته شاید ۳۰ گرم بیشتر مواد نبره ولی نیم ساعت وقت میذاری فقط فایلشو درست کنی بعد هم ممکنه چاپ اول خراب بشه
من قبلا این چیزا رو حساب نمیکردم آخر ماه میدیدم درآمد دارم ولی سودم خیلی کمه
الان همه رو تو اکسل ثبت میکنم حتی هزینه چاپ های ناموفق رو
کاملاً درست اشاره کردید؛ در قیمت‌گذاری خدمات چاپ سه بعدی، فقط وزن فیلامنت یا زمان کار دستگاه ملاک نیست. آماده‌سازی و اصلاح فایل، زمان اپراتور، تست و احتمال چاپ ناموفق هم هزینه واقعی دارند. ثبت این موارد در اکسل یا نرم‌افزار حسابداری کمک می‌کند سود هر سفارش جدا از درآمد آن دیده شود. ممنون که تجربه عملی‌تان را در اختیار خوانندگان گذاشتید.
اون قسمتی که درباره چاپ ناموفق گفتید خیلی مهمه
چند بار سفارش گرفتم آخرش مجبور شدم دوبار چاپ کنم و کل سودم رفت
درست می‌گویید؛ اگر احتمال چاپ دوباره و قطعات ناموفق در هزینه‌گذاری دیده نشود، ممکن است یک سفارش با وجود درآمد ظاهری سود واقعی نداشته باشد. بهتر است زمان آماده‌سازی فایل، مصرف مواد، استهلاک، زمان اپراتور و نرخ خطا جداگانه ثبت شوند تا قیمت پیشنهادی هم برای مشتری شفاف باشد و هم برای کارگاه منطقی.